Dankzij een goal van Patrick Kluivert in Spanje in de zeventigste minuut ligt de wedstrijd in Amsterdam nog helemaal open. Om een beeld te geven van de tegenstand: groot talent bij het Real Zaragoza van toen is de dan negentienjarige Fernando Morientes, latere spits van onder andere Real Madrid, Liverpool en Valencia. Ajax treft in Real Zaragoza de winnaar van de Europa Cup II in het seizoen 1994/1995. De Spanjaarden verslaan Arsenal op 10 mei 1995 met 2-1. Op 6 februari 1996 speelt Ajax in Spanje dus gelijk: 1-1
De return vindt in eerste instantie plaats op 20 februari, maar wordt afgelast. Het veld in het Olympisch Stadion is onbespeelbaar vanwege winterse omstandigheden.
Ajax is op dat moment al op trainingskamp in Egmond aan Zee richting de return met de Spaanse tegenstander. Een van de spelers die meegaat is de twintigjarige Robert Gehring. Hij speelt vooral zijn wedstrijden in het tweede team en heeft een amateurcontract bij Ajax. Zijn uitnodiging is mede dankzij een waslijst aan blessures bij Ajax; van Jari Litmanen tot Martijn Reuser en van Marcio Santos tot Marc Overmars. Ronald de Boer en Nordin Wooter zijn geschorst.
"Toen wij in Egmond waren, viel er een enorm pak sneeuw", herinnert de inmiddels vijftigjarige Ajacied zich nog. "We hoorden daar tijdens het trainingskamp dat de wedstrijd werd afgelast." Op de speeldag blijkt in de ochtenduren al snel dat het veld onbespeelbaar is in het Olympisch Stadion. Scheidsrechter Lesley Mottram zet een streep door het duel na het veld te hebben gecheckt. En dat terwijl Real Zaragoza de avond daarvoor nog op het hoofdveld traint, tot ontsteltenis van Ajax. De training van de tegenstander heeft het veld geen goed gedaan.
'Daar gaat mijn kans'
De UEFA geeft aan dat de wedstrijd voor 1 maart moet worden ingehaald. Dat lukt. Op 28 februari is Real Zaragoza alsnog de tegenstander voor Ajax. "Toen er in eerste instantie een streep door de wedstrijd ging, dacht ik nog: daar gaat mijn kans", vertelt Gehring nu. "Maar acht dagen later was de blessurelijst in de selectie nog hetzelfde. Ik zat er weer bij."
Bij een eventuele terugkeer van de geblesseerde Ajacieden was dat anders geweest, beseft Gehring maar al te goed. Ook goede jeugdvriend van hem en Ajacied Dave van den Bergh zit bij de ploeg voor de Supercup. "Wij kenden onze plek wel. Aan de andere kant: we zaten natuurlijk niet voor niets bij de selectie."
Het trainingskamp in Egmond aan Zee en de Supercup vormen een groot avontuur voor de dan negentien en twintigjarige Ajacieden. Gehring speelt dan zes jaar bij Ajax en werkt zijn wedstrijden vooral af in het tweede. Dat Louis van Gaal 'm bij de selectie haalt voor het Europese duel, vindt hij prachtig, laat hij destijds weten in het Algemeen Dagblad. "Mijn vader zal wel trots zijn. Ik ga keihard mijn best doen op de trainingen en dan zien we wel wat ervan komt."
Zowel Gehring als Van den Bergh studeren ondertussen aan de Haarlemse heao buiten de voetbaluren die ze maken op trainingscomplex Voorland en later de Toekomst. Want, zo weten ze beiden, het voetbal houdt een keer op. En dat blijkt achteraf voor Gehring een uitstekend vangnet.
Ajax is meedogenloos
Terug naar 28 februari 1996. Ajax wint met 4-0 in wat eigenlijk een vrij matige wedstrijd is van de Amsterdammers. Ajax toont niet de topvorm die de club in de voorgaande maanden zowel nationaal als internationaal laat zien onder Van Gaal. Maar het Ajax van midden jaren negentig is meedogenloos. Zelfs met een volle ziekenboeg vormt Real Zaragoza geen tegenstand.
In de eerste helft kan Ajax op voorsprong komen als ze een penalty krijgen. Frank de Boer kiest alleen voor dezelfde hoek als Zaragoza-doelman Andoni Cedrun. Nog voor rust zorgt Winston Bogarde wel voor de openingstreffer. Vlak na rust verdubbelt Finidi de voorsprong: 2-0. Met twee rake strafschoppen in twee, drie minuten bezegelt Danny Blind het lot van zowel Ajax als Real Zaragoza. De Spaanse tegenstander komt ook nog eens met negen man te staan. Ajax voetbalt bij een 4-0-voorsprong de wedstrijd vakkundig uit.
Niks noemenswaardig meer, zou je zeggen. Voor Gehring ligt dat anders. Hij maakt in de zeventigste minuut zijn debuut en komt in het veld voor Finidi. "Voetballen in een vol Olympisch Stadion: geweldig! Het was een unieke ervaring. Ook het winnen van de Supercup, sowieso. De hele ereronde, de huldiging, alles. Ajax won met deze prijs ook de 'treble', na eerder de Champions League en Wereldbeker te hebben gepakt. Dat was uniek en ook voor Van Gaal en assistent-trainer Gerard van der Lem een fantastische beloning."
Voor het debuut van Gehring geldt hetzelfde. Na jaren in de jeugdopleiding maakt hij eindelijk kennis met 'het echte werk'. Na het tweeluik met Real Zaragoza krijgt de middenvelder van Ajax een eenjarig contract. "Op dat moment voetbalde ik al zes jaar bij Ajax. Via de A1 stroomde ik door naar het tweede waar Van der Lem mijn trainer werd. Een geweldige man en een fantastische tijd. We werden elk jaar kampioen en waren allemaal vrienden van elkaar. Ook in het jaar dat ik mijn debuut maakte bij Ajax 1, werden we ongeslagen kampioen van Nederland met Ajax 2."
Kruisbandblessure
Een mooie Ajax-carrière ligt in het verschiet voor Gehring. Hij reist in september 1996 mee naar Auxerre voor een uitduel in de UEFA Champions League in dat seizoen. Drie dagen later slaat het noodlot toe en scheurt hij zijn voorste kruisband af in het tweede in een wedstrijd tegen de reserves van Excelsior. Weg seizoen. Als Morten Olsen in de zomer van 1997 trainer wordt in Amsterdam is de Ajax-periode van Gehring definitief voorbij. "Ik heb natuurlijk pech gehad, maar als je inmiddels 21 bent en je voetbalt nog bij Ajax 2, dan zegt dat misschien ook wel iets."
Hij verkast uiteindelijk naar Rayo Vallecano en na een half seizoen te zijn verhuurd aan Rayo Majadahonda keert Gehring terug naar Nederland. Hij gaat voetballen bij de amateurs van AFC en stort zich op zijn maatschappelijke carrière. Gehring is nu directeur-grootaandeelhouder bij Bonnit Benelux, een groothandel in textiel. "Ik heb in 2019 het bedrijf van mijn vader overgenomen. Het winnen van de Supercup is nu vooral nog een mooi verhaal, waar ik eens in de zoveel tijd nog aan herinnerd word. Als mijn naam bijvoorbeeld in een podcast voorbijkomt, krijg ik het toegestuurd. Nu is het vooral iets waar ik het met vrienden of familie nog wel eens over heb en met trots op terugkijk."
