We spreken met hem af in een skybox in de Johan Cruijff ArenA. Het stadion, verkerend in serene rust, maakt nog steeds indruk op de Kroaat. "Het is prachtig hè? Het betekent heel veel voor mij dat ik honderd wedstrijden mag spelen voor zo’n grote club, met zo'n historie. Ik vind het heel bijzonder. Ik wil altijd het hoogst haalbare en een ding daarvan is de Club van 100. Dat wil je zo snel mogelijk en ik ben er heel blij mee", begint Šutalo.
Bijzonder begin
We maken een vlucht naar 2023. Šutalo tekent op 21 augustus van dat jaar zijn contract bij Ajax. Zijn debuut volgt op 3 september 2023, op bezoek bij Fortuna Sittard. De captain die dag? Šutalo. De Kroaat begint te lachen. "Dat had ik niet verwacht, nee. Ik was net nieuw en met mij nog een aantal jongens. Mij was verteld dat ik derde aanvoerder zou zijn, maar de eerste twee waren er dat duel niet. Ik schrok wel een beetje van direct de band bij mijn debuut, maar ik droeg 'm met trots."
Van Limburg tot Zwolle: tijdens honderd keer Ajax 1 ging het op en neer, stelt hij. "Als ik terugkijk op de honderd duels, ging het met veel ups en downs. Maar dat is niet heel raar in de voetbalwereld. Dat zal in de toekomst ook zo blijven gaan. Maar al die momenten hebben mij ook wel gemaakt tot wie ik nu ben. Door die periode ben ik sterker geworden."
In plaats van één absoluut hoogtepunt uit die honderd duels te halen, trekt hij het liever breder. "Ik kan niet echt een duel eruit pakken, maar vorig seizoen voelde ik me echt goed. Ik zat er lekker in en ons team haalde vaak een enorm hoog niveau. Zeker de grotere wedstrijden vorig seizoen waren speciaal. Dit jaar schommelt het helaas meer. Zelf heb ik in het begin wat last gehad van blessures waardoor mijn ontwikkeling dit seizoen iets stagneert, vind ik."
Kritiek van buitenaf
In die tweeënhalf jaar Ajax is Šutalo onder meer op mentaal gebied sterker geworden. "In het begin vond ik de kritiek lastig, daar kan ik nu veel beter mee omgaan. Hoe ik dat geleerd heb? Mensen van buitenaf kijken anders naar voetballers dan wijzelf. Die zijn vaak kritischer en dat heb ik een plekje kunnen geven. In het begin vond ik dat lastig en deed dat iets met mij. Nu laat ik dat van me afglijden en weet ik goed waarom dingen zo gaan als ze gaan. Daarnaast helpt ook mijn ervaring mij in veel situaties, binnen en buiten het veld."
Doet hij dan dingen anders dan toen hij kwam? "Nee, eigenlijk niet." Op de vraag of er in zijn patronen buiten het veld dingen anders zijn geworden sinds zijn komst, komen we bij voeding terecht, bij pannenkoeken welteverstaan. "Eerst at ik die nooit voor wedstrijden. Nu wel. En dan niet met Nutella, maar met stroop. Ik vind het lekker", zegt hij met een glimlach.
"Ik voel me thuis hier, dat kan ik wel zeggen", gaat Šutalo verder. "Ik ben de club en de cultuur hier echt gaan leren kennen. Bij Dinamo Zagreb wist ik al dat Ajax een grote club was en dat is ook de reden dat ik hier naartoe ben gekomen. Dat merk ik nu ook sinds ik hier zit. Kijk, Dinamo Zagreb is de grootste club van Kroatië. Ajax is dat hier ook. Dus de druk bij Ajax heb ik daar ook gevoeld. Daar moest ik ook presteren en kampioen worden. Deze club staat bekend om de jeugd en ik merk dat veel jonge spelers de kans krijgen om bij Ajax 1 te voetballen. Ik vind dat mooi om te zien."
Rustpunt voor anderen
Als we Šutalo vragen hoe medespelers hem graag zien, is hij open over zichzelf. "Het belangrijkste vind ik dat jongens mij accepteren en dat mijn teamgenoten voelen dat ze altijd bij mij terecht kunnen, op en naast het veld. Ik sta voor hen klaar en ze kunnen altijd op me rekenen."
Alleen met de Nederlandse taal wil het nog niet vlotten. Hij schudt zijn hoofd met een glimlach. "Nee, het is lastig. Ik ken een paar woorden, maar niks bijzonders. Amsterdam is top. Ik vind het echt leuk om hier dingen te doen met vrienden uit Kroatië of teamgenoten. De escape-rooms heb ik al gehad zoals jullie weten", zegt hij met een knipoog.
We duiken vervolgens even kort in de statistieken met de verdediger. Wie stond er het vaakst in het veld met Šutalo? "Wacht, wacht, laat me denken." De verdediger is even stil en noemt aarzelend twee namen. Toch een klein beetje tot zijn eigen verbazing heeft hij het helemaal goed. "Kenneth en Jorrel? Ja? Kijk aan." Kenneth Taylor (73) en Jorrel Hato (70) stonden het vaakst binnen de lijnen met de Kroaat.
Connectie met Baas
"En van de huidige selectie?" Opnieuw heeft hij het goed. "Youri Baas." Namelijk 44 keer. We vragen hem naar de connectie met Baas, centraal achterin. "Francesco Farioli riep ons vorig seizoen bij elkaar. We kregen taken en verwachtingen van elkaar. Die connectie is gegroeid en inmiddels is die erg goed tussen elkaar." Naast Baas stond ook Godts in die honderd duels 44 keer met Šutalo op het veld.
Tot slot gaat de blik op de toekomst, op naar de volgende honderd. "Ik wil niet te ver vooruitkijken. Het gaat nu om dit seizoen, want we moeten uit deze situatie komen en het seizoen goed eindigen. Maar ik wil het hoogst haalbare halen in de toekomst, dat spreekt voor zich. Op voetbalgebied wil ik mezelf door ontwikkelen en beter en sterker worden."
